5 і 6 красавіка 2025 г. адбылася экскурсійная паездка ў Гомель, Ветку і мемарыяльны комплекс “Ала”, арганізаваная прафкамам універсітэта. 42 экскурсанты (людзі амаль усіх узроставых катэгорый і розных сацыяльных статусаў – супрацоўнікі з дзецьмі і ўнукамі, пенсіянеры, 4 удзельнікі вакальнага ансамбля супрацоўнікаў “Акавіта” – Курачкіна Н.В., Дзям’янава Г.Г., Гаркавая М.А., Савіцкая Н.Я.) дружна сабраліся, і ўжо ў 6.30 выехалі з Мінска на экскурсійным аўтобусе. Падчас доўгага шляху да г. Гомеля студэнт другога курса ЛГФ Ванечка расказваў пра найбольш знакавыя мясціны і падзеі на гэтым маршруце.
У Гомелі сваёй веліччу і прыгажосцю ўразіў палац Румянцава і Пашкевіча, дабрачынная дзейнасць уладальнікаў палаца ў Гомелі і на Гомельшчыне. І таксама парк, які доўгі час лічыўся самым прыгожым у Еўропе. Вельмі вялікі па плошчы, з велічнымі дрэвамі, гідратэхнічнымі збудаваннямі, з лебядзямі, з вавёркамі, якія гатовы ўзяць ласунак з рук чалавека, з першымі кветкамі, спевам птушак, чыстым паветрам, з зімовым садам і інш.
Пасля была экскурсія па горадзе і – цырк. Трохгадзінную праграму Яраслава Запашнага глядзелі з цікавасцю і заміраннем сэрца: ярка, прыгожа, весела выступалі розныя групы артыстаў, а гімнасты паказалі высокі прафесіяналізм і рызыку, выступаючы пад купалам без страхоўкі. Завяршылі праграму тыгры Яраслава Запашнага.
Раніцай 6.04. у 10 гадзін ужо былі ў Веткаўскім музеі народнай творчаці. Трохпавярховы будынак музея змяшчае неверагодную колькасць экспанатаў народнай творчасці з самай даўняй даўніны да нашых дзён. Усё ўнікальнае, асабліва культура старавераў, іх ткацтва, іх абразы, фотаздымкі мясцовых жыхароў, пачынаючы з 19 ст. І усё гэта багацце сабрана дзякуючы нераўнадушнаму чалавеку –заснавальніку музея Шкляраву.
Памяць і боль
З Веткі накіраваліся ў Светлагорскі раён наведаць мемарыяльны комплекс “Ала”, дзе была спалена каля двух тысяч чалавек - звыш 500 дзяцей, а таксама жанчын, пажылых людей і мужчын. Комплекс знаходзіцца на месцы спаленай вёскі Ала, сярод паршазданнай прыроды, непадалёк ад прыроднага заказніка “Выдрыца”. “Ала” сустрэла нас мяцеліцай, адметнай архітэктурай
і словамі на Сцяне Памяці: “Мы жывём пакуль помнім, пакуль нас помняць мы жывём”. Унікальны экскурсавод, прапускаючы праз сэрца трагічныя падзеі гібелі людзей вёскі Ала і прылеглых да яе мясцін, расказала гісторыю забойства тысяч людзей і гісторыю стварэння комплекса. Мы плакалі, і прырода плакала разам з намі. Ахвярам ад БДТУ быў ускладзены вянок памяці, зроблены здымак на памяць, і мы па дарозе ў Мінск працягвалі мінуту маўчання, паколькі ўсе былі пад моцным уражаннем ад убачанага і пачутага, і толькі гледзячы ў акно любаліся недарэчнымі ў красавіку, але ўсё ж такі вельмі прыгожымі заснежанымі краявідамі.
Ад імя ўсіх экскурсантаў выказваю вялікую падзяку арганізатару экскурсіі Амяльчук Лідзіі Фёдараўне.
Кіраўнік вакальнага ансамбля супрацоўнікаў “Акавіта” Савіцкая Н.Я.
9.04.25.
5 і 6 красавіка 2025 г. адбылася экскурсійная паездка ў Гомель, Ветку і мемарыяльны комплекс “Ала”, арганізаваная прафкамам універсітэта. 42 экскурсанты (людзі амаль усіх узроставых катэгорый і розных сацыяльных статусаў – супрацоўнікі з дзецьмі і ўнукамі, пенсіянеры, 4 удзельнікі вакальнага ансамбля супрацоўнікаў “Акавіта” – Курачкіна Н.В., Дзям’янава Г.Г., Гаркавая М.А., Савіцкая Н.Я.) дружна сабраліся, і ўжо ў 6.30 выехалі з Мінска на экскурсійным аўтобусе. Падчас доўгага шляху да г. Гомеля студэнт другога курса ЛГФ Ванечка расказваў пра найбольш знакавыя мясціны і падзеі на гэтым маршруце.
У Гомелі сваёй веліччу і прыгажосцю ўразіў палац Румянцава і Пашкевіча, дабрачынная дзейнасць уладальнікаў палаца ў Гомелі і на Гомельшчыне. І таксама парк, які доўгі час лічыўся самым прыгожым у Еўропе. Вельмі вялікі па плошчы, з велічнымі дрэвамі, гідратэхнічнымі збудаваннямі, з лебядзямі, з вавёркамі, якія гатовы ўзяць ласунак з рук чалавека, з першымі кветкамі, спевам птушак, чыстым паветрам, з зімовым садам і інш.
Пасля была экскурсія па горадзе і – цырк. Трохгадзінную праграму Яраслава Запашнага глядзелі з цікавасцю і заміраннем сэрца: ярка, прыгожа, весела выступалі розныя групы артыстаў, а гімнасты паказалі высокі прафесіяналізм і рызыку, выступаючы пад купалам без страхоўкі. Завяршылі праграму тыгры Яраслава Запашнага.
Раніцай 6.04. у 10 гадзін ужо былі ў Веткаўскім музеі народнай творчаці. Трохпавярховы будынак музея змяшчае неверагодную колькасць экспанатаў народнай творчасці з самай даўняй даўніны да нашых дзён. Усё ўнікальнае, асабліва культура старавераў, іх ткацтва, іх абразы, фотаздымкі мясцовых жыхароў, пачынаючы з 19 ст. І усё гэта багацце сабрана дзякуючы нераўнадушнаму чалавеку –заснавальніку музея Шкляраву.
Памяць і боль
З Веткі накіраваліся ў Светлагорскі раён наведаць мемарыяльны комплекс “Ала”, дзе была спалена каля двух тысяч чалавек - звыш 500 дзяцей, а таксама жанчын, пажылых людей і мужчын. Комплекс знаходзіцца на месцы спаленай вёскі Ала, сярод паршазданнай прыроды, непадалёк ад прыроднага заказніка “Выдрыца”. “Ала” сустрэла нас мяцеліцай, адметнай архітэктурай
і словамі на Сцяне Памяці: “Мы жывём пакуль помнім, пакуль нас помняць мы жывём”. Унікальны экскурсавод, прапускаючы праз сэрца трагічныя падзеі гібелі людзей вёскі Ала і прылеглых да яе мясцін, расказала гісторыю забойства тысяч людзей і гісторыю стварэння комплекса. Мы плакалі, і прырода плакала разам з намі. Ахвярам ад БДТУ быў ускладзены вянок памяці, зроблены здымак на памяць, і мы па дарозе ў Мінск працягвалі мінуту маўчання, паколькі ўсе былі пад моцным уражаннем ад убачанага і пачутага, і толькі гледзячы ў акно любаліся недарэчнымі ў красавіку, але ўсё ж такі вельмі прыгожымі заснежанымі краявідамі.
Ад імя ўсіх экскурсантаў выказваю вялікую падзяку арганізатару экскурсіі Амяльчук Лідзіі Фёдараўне.
Кіраўнік вакальнага ансамбля супрацоўнікаў “Акавіта” Савіцкая Н.Я.
9.04.25.
