Прайшло 70 гадоў з дня вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў. 22 красавіка ў сваім Пасланні беларускаму народу і Нацыянальнаму сходу Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь А.Лукашэнка назваў 70-годдзе сімвалам міру і гераізму, які праявіў наш народ у імя ратавання Бацькаўшчыны, важнейшай падзеяй, асабліва для нашай моладзі.
Лёс кожнай сям’і, кожнага асобнага чалавека ў нашай краіне непазбежна звязаны з гэтым самым цяжкім і балючым перыядам. Кожны трэці загінуўшы, 9 200 поўнасцю і часткова знішчаных вёсак, зруйнаваныя гарады і паселішчы, скалечаныя лёсы…
Жахлівыя і падчас жудасныя ўспаміны родных і блізкіх студэнтаў 1 і 2 курсаў факультэтаў ТТЛП і ВсіП (усяго 41 удзельнік) былі пакладзены ў аснову канферэнцый “Жыві і помні” і “Вайна. Народ. Перамога”. Яны былі арганізаваны і праведзены 22 і 23 красавіка дацэнтам кафедры беларускай філалогіі, кіраўніком гуртка “Памяць” В.А.Кузьміч і кіраўніком літаратурнага клуба “Ветліца”, ст. выкладчыкам Н.Я. Савіцкай.
На канферэнцыю была запрошана археолаг, ст. выкладчык кафедры турызму і прыродакарыстання Н.І.Здановіч. “Зямля, як губка, упітала ў сябе ўсю інфармацыю шматпакутнай Беларусі. Яе не схаваеш,”- распавядала Ніна Іванаўна. За 15 гадоў археалагічнай дзейнасці на тэрыторыях беларускіх замчышчаў (Лідскага, Нясвіжскага, Полацкага, Аршанскага), якія сталі сведкамі шматлікіх вайнаў, выкладчык неаднойчы натыкалася на брацкія магілы і склады са зброяй.
Слухачоў канферэнцыі ўразілі выступленні з успамінамі студэнтак Ганны Хоравай, удзельніцы рэспубліканскага конкурса “Аўтограф”; Кацярыны Шчыгельскай, музей прадзеда каторай Нікіфара Талаха створаны на Украіне; вучаніцы гімназіі №23 г.Мінска Касандры Шахаб, даўняй сяброўкі літаратурнага клуба “Ветліца”, якая напісала эсэ і верш аб трагедыі сям’і сваёй прабабулі і праспявала песню “Жураўлі”, самастойна перакладзеную на кітайскую мову.
“Шануйце, не забывайце людзей, якія далі нам жыццё і захавалі свабоду” – такімі словамі завяршалі свае выступленні ўсе дакладчыкі.
Сапраўды, гэта трэба не мертвым - гэта трэба жывым!..
